Efficacy of light curing sources and different dentin bonding agents on microleakage of class II resin composite restorations

چکیده مقدمه: با افزایش نیازهای زیبایی، رزین کامپوزیت به عنوان ترمیم کننده دندان‌های خلفی بیش از پیش مطرح شده است. کاربرد این مواد با چالش‌هایی از جمله بروز ریزنشت و حساسیتهای پس از ترمیم همراه است. از راههای غلبه بر پدیده مذکور توجه به انتخاب بهترین سیستم اتصال دهنده عاجی و نوع سیستم سخت‌کننده نوری است که پژوهش حاضر در همین رابطه طرح‌ریزی شد. مواد و روش‌‌ها: در این مطالعه ﺁزمایشگاهی بر روی 30 عدد دندان عقل فاقد پوسیدگی و ترمیم در دو سوی مزیال و دیستال، حفرات کلاس П با ابعاد یکسان تراش داده شد و حفرات به چهار گروه تقسیم شدند. هر گروه با یکی از سیستم‌های اتصال دهنده total etch (Excite) یا self etch (SE) باند و به کارگیری یکی از دو سیستم سخت‌کننده نوری QTH یا LED و کاربرد یک نوع کامپوزیت یکسان ترمیم شد. پس از انجام چرخه حرارتی، مسدودسازی و غوطه‌ورسازی نمونه‌ها در محلول رنگی و انجام برش، نمونه‌ها به وسیله میکروسکوپ نوری ارزیابی شد و نتایج ریزنشت به وسیله ﺁزمون ﺁماری Mann-Whitney مقایسه شدند. یافته‌‌ها: کاربرد عامل خود اچ کننده و سیستم سخت کننده نوری LED بهترین نتایج (میانگین رتبه‌ای 12/8 و 05/0p value < ) را در کاهش ریز نشت از خود نشان دادند. نتیجه‌‌گیری: در توجیه یافته فوق می‌توان به دلایلی چون عمق نفوذ بیشتر دستگاه‌های LED از انواع QTH و کفایت عوامل خود اچ کننده در نفوذ به عمق مناسب نواحی اچ شده، عدم وجود مشکلاتی چون دهیدراته‌شدن شبکه کلاژنی و کلاپس این شبکه پس از کاربرد عامل پرایمر و رزین اتصال‌دهنده در این عوامل اشاره کرد.کلید واژه‌ها: ریزنشت، total etch، self etch، LED، QTH.